مبارزه

مبارزه

عباس سماکار

تصویرهای هر روزۀ اعدام

چون تیغ تیز ِدرخشان زهر

تلخ است

و توصیف شعر

در پای آن

با سری خمیده ایستاده است

هم از این رو ست که

خداوندگاران شعر را

تصویر روشن کشتار و شکنجۀ زندان

از ور رفتن با کلمه

و بالیدن به رسائی زبان

معاف می دارد

اما

این­جا

پیش از آن که

در نارسائی ملافه­های گرم و سفید ِکلام

خاموش در بستر دفتر شعرها بمیرم

همان کاری را پیشه باید کنم

که مردم میهنم

در اوج خاموشی خود

به دشواری

هر روز پیشه می­کنند

ورزیدن امید!

 

با سپاس از ارسال دارنده

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: